تونل و نور

دربارهٔ کتاب

احتمالا در بارهٔ تجربیات نزدیک به مرگ یا مرگ تقریبی مطالبی خوانده و یا شنیده اید. کسانی که به دلیل یک حادثه، تصادف ماشین، غرق شدگی، حملهٔ قلبی، سکتهٔ مغزی و یا یک اتفاق ناگهانی موقتاً می میرند و جهانی دیگر را تجربه می کنند. نخستین بار دکتر ریموند مودی بود که در کتاب بسیار پرفروش و مشهورش زندگی پس از زندگی، از تجربهٔ نزدیک به مرگ نام برد و ویژگی های آنرا ذکر کرد. تقریباً همزمان با او دکتر الیزابت کوبلر راس روان پزشک سوییسی که در آمریکا سکنی داشت شروع به تحقیقات مشابه در زمینه تجربیات نزدیک به مرگ کرد بدون آنکه بداند دکتر مودی نیز به تحقیقاتی مشابه مشغول است. او و دکتر ریموند مودی را پیشتازان تحقیقات مرتبط با تجربیات نزدیک به مرگ می دانند . دکتر راس، در سال 1969، در کتاب "پیرامون مرگ و مردن" برای اولین بار "پنج مرحلهٔ سوگ" خود را شرح داد که بسیار مورد توجه قرار گرفت و بعدها تحت نام "مدل کوبلر راس" شهرت جهانی پیدا کرد. او در این کتاب که از طرف کتابخانه عمومی نیویورک بعنوان یکی از صد کتاب مهم قرن معرفی شده است می گوید که سوگواران و کسانی که عزیزی را از دست می دهند و یا فقدان بزرگی را تجربه می کنند، عموماً پنج مرحله را از سر می گذرانند. این پنج مرحله بترتیب عبارتند از: انکار، خشم، چانه زنی، افسردگی و پذیرش. او طی سخنرانی ها و سمینارها و کارگاه های متعدد و همچنین در بسیاری از کتابهای خود مانند " در بارهٔ زندگی پس از مرگ" و "تونل و نور" راجع به تجربیات نزدیک به مرگ سخنان بسیاری گفته است.

کتاب تونل و نور او از متن سخنرانی های او در سوئد و آمریکا طی سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۹ استخراج و تدوین شده است. او در این کتاب ضمن طرح مباحثی اساسی در باب زندگی و مرگ، از تجربیات معنوی خود سخن گفته و در باره تجربیات نزدیک به مرگ نیز صحبت می کند.